Alphaville

Επιστροφή στο Blogger's End

2005-09-09T19:34:00.000+03:00

Tο mail box γεμάτο από αγωνιώδη αλλά και εξοργισμένα mail χιλιάδων θαυμαστών. Ορδές τουριστών στην Κρήτη προς αναζήτησή μου. Κείμενα του Τσαγκαρουσιάνου με το τρυφερά οργισμένο ύφος του για την απρόσμενη εξαφάνισή μου (κόπηκαν από τα, παροικούντα στη Μίνωος, τσιράκια των γνωστών-αγνώστων συμφερόντων). Η αγωνία σας λαμβάνει τέλος με το παρόν ποστ. Ναι λοιπόν, ο αγγελόμορφος ντεντέκτιβ με το σατανικό μυαλό είναι ζωντανός. Ο ακάματος γραφιάς της μπλογκόσφαιρας ξαναγράφει (τρόπος του λέγειν). Οι φήμες περί θανάτου από ναρκωτικά ή απαγωγής από μουτζαχεντίν, ακροδεξιούς, αναγεννημένους χριστιανούς του Χριστόδουλου με διασυνδέσεις στη Μοσάντ είναι παντελώς ανυπόστατες (και έχω ήδη κινηθει δικαστικά).

Εν τάχει μάι νιουζ σινς γουί λαστ μετ:

Έκανα καμμιά δεκαριά μέρες διακοπές σε παραλίες της Νότιας Κρήτης, όπου εξοργίστηκα (και πάλι) με την παντελή έλλειψη προόδου, ανάπτυξης, ξενοδοχειακων μονάδων και οργανωμένων πλάσ (ούτε μια ομπρέλα, μας έφαγε το λιοπύρι, που είναι το κράτος;). Θα συνεχίσω να -τις επισκέπτομαι και να- εξοργίζομαι, μέχρι ο τίμιος αγώνας μου για περισσότερο τσιμέντο και άσφαλτο δικαιωθεί.

Γράφτηκα στους Bloggers Anonymous (συναντήσεις δις-εβδομαδιαίως). Ο (αγιος) θεράπων μου συνέστησε να διαγράψω όλα τα blogs από τα bookmarks του Mozilla και να αποφεύγω οποιαδήποτε συναναστροφή τόσο με το δικό μου όσο και με λοιπά blogs. Είμαι πολύ καλύτερα, μερσί δια το ενδιαφέρον (έκανα μια παρασπονδία, βολτάροντας κατά σύμπτωση τη μέρα άφιξης του vj jr, τις ευχές μου εκ νεου. Παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας).

Πατήθηκα στη δουλειά. Σε 10 ημέρες την κάνω άπο Κρήτη και έπρεπε να ολοκληρώσω ό,τι είχα αφήσει μισό εδώ και 2,5 χρόνια. Νομίζω ότι τα καταφερα αν και στην πορεία διεπίστωσα ότι είχα αφήσει πολλά μισά. (στόχος για το νέο ακαδημαικό έτος: Να μην αφήνω δουλειές στη μέση. Κατά προτίμηση να μην τις αρχίζω καθόλου)

Έκανα μια ημιμετακόμιση στέλνοντας καμμιά 15αριά κουτες με βιβλία, άρθρα, σημειώσεις στην Αθήνα. Η άλλη μισή λίαν συντόμως.

Παρακολούθησα 2 (ολογράφως: δύο) ποδοσφαιρικούς θριάμβους. Του -εν αναμονή- κατόχου του Τσάμπιον Λινκ απέναντι στον –προ-αιώνιο εχθρό και της επίσημης αγαπημένης απέναντι στο πάντα επικίνδυνο (ώς χώρα, όχι ως ομάδα) Καζακστάν (επιτέλους αυτή είναι η επίσημη αγαπημένη, όχι το γερμανοτραφες τραβεστί που είδαμε στις Πορτογαλίες).

Γνώρισα πολλους ενδιαφέροντες ανθρώπους. Γέμισα και πάλι τον τηλεφωνικό κατάλογο του κινητού και αναγκάστηκα να σβήσω αρκετές από τις γνωριμίες του περσινού καλοκαιριού (που με τη σειρά τους είχαν αντικαταστήσει γνωριμίες του προπέρσινου κοκ). Επ’ευκαιρία τα σέβη μου σε όλους. Θα τα πούμε σύντομα ελπίζω.

Οργάνωσα ως την τελευταία λεπτομέρεια ένα υπεργαμάτο ταξίδι, ως επιβράβευση για την επιστροφή μου στην Αθήνα. Το σχέδιο αυτή τη στιγμή βρίσκεται με μηχανική υποστήριξη στη ΜΕΘ, σε ιδιαιτέρως κρίσιμη κατάσταση (προς μεγάλη μου απαγοήτευση).

Εν γένει λίγες αλλά καλές διακοπές, λίγο σεχ (ίσα για τη γεύση), πολύ αλκοόλ, πολύ δουλειά. Τώρα που ξαναρίχνω μια ματιά μετά από καιρό στη μπλογκοσυνοικία είναι σα να μην πέρασε μια μέρα. Κάποιες νέες παρουσίες, σταθερές αξίες συνεχίζουν ή αυξάνονται και πληθύνονται ή την κάνουν στα ξέν(ι)α. Τσαμπουκάδες και μαλλιοτραβήγματα ως είθισται. Κάποιοι μου λείψατε και σας στέλνω τους αγωνιστικους μου χαιρετισμους. Άλλοι πάλι όχι και δε σας στέλνω τίποτις απολύτως. Η πρόβλεψή μου είναι ότι το παρόν μπλόγκ θα συνεχίσει να φυτοζωεί για κάποιες ημέρες ή βδομάδες. Έχω μαζώματα, αποχαιρετιστήρια πάρτυ (αν είναι κανείς το επόμενο ΣΚ στην Κρήτη είναι ευπρόσδεκτος), δακρύβρεχτους αποχαιρετισμούς και άλλα σημαντικά και συγκινητικά Παρόλα αυτά, τώρα που ολοκλήρωσα (ευδοκίμως είπε ο θεράπων, δεν ξέρω τι είναι αυτό) το πρόγραμμα απεξάρτησης και επανένταξης, υπόσχομαι τακτικότερη εμφάνιση τουλάχιστον ως commentante. Και εάν σας ακούγεται ως απειλή, αυτό ακριβώς είναι. Οι σκέψεις για μπλογκοευθανασία που θα χάριζαν έναν αξιοπρεπή θάνατο στο παρόν μπουρδο(μπ)λόγιο απορρίφθησαν. Δεν έζησε αξιοπρεπώς, για ποιο λόγο να πεθάνει έτσι;

Α, και πριν κλείσω. ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ, Ο (δυς)ΛΕΚΤΙΚΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ (στην Αθήνα).

Τα σέβη μου.

Τοπικά νέα-O αγώνας κατά των ναρκωτικών συνεχίζεται

2005-07-29T11:39:00.000+03:00

Νέο χτύπημα κατάφεραν οι διωκτικές αρχές της Κρήτης στα κυκλώματα διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Μετά τις πολύ επιτυχημένες επεμβάσεις τους σε ερημικές παραλίες για τη σύλληψη χρηστών κάνναβης, η Ελληνική Αστυνομία ανακαλύπτει ένα νέο, λαμπρό πεδίο δράσης.

Σουρεαλισμός.

Την κάνουν οι πάλιουρες.

2005-07-28T15:18:00.000+03:00

Tώρα που σκάσανε οι νέοι, με άλλα κόλπα , άλλο ύφος (;) και άλλες αναζητήσεις, οι παλιοσειρές μοιάζουν σιγά-σιγά να τα μαζεύουν. Στο Μέξικο προ 2 εβδομάδων, στην Ιρλανδία σήμερα, τα όπλα παρα πόδα (ή στο χρονοντούλαπο της ιστορίας) και στροφή προς την κυρίως πολιτική σκηνή.
Η κουκούλα φοριέται με χοντρό ή λεπτό κόμπο στη γραβάτα;

Το τέλος ενός επικίνδυνου εθίμου.

2005-07-21T18:54:00.000+03:00

Υπογράφεται σήμερα η διακήρυξη για την οπλοφορία και οπλοχρησία στα Ανώγεια.

Το τέλος αυτού του επικίνδυνου εθίμου θα εορταστεί πατροπαράδοτα με πολύ φαί, κόκκινο κρασί, ρακές και –φυσικά- μπαλωθιές.

Ρομαντική πανσέληνος με τα λόγια του Θωμά.

2005-07-21T18:19:00.000+03:00

I'll shoot the moon
Right out of the sky
For you baby
I'll be the pennies
On your eyes
For you baby

I want to take you
Out to the fair
Here's a red rose
Ribbon for your hair

I'll shoot the moon
Right out of the sky
For you baby
I'll shoot the moon
For you

A vulture circles
Over your head
For you baby
I'll be the flowers
After you're dead
For you baby

I want to build
A nest in your hair
I want to kiss you
And never be there

I'll shoot the moon
Right out of the sky
For you baby
I'll shoot the moon
For you

Στον (επιρρεπή στη ρομαντζάδα) σύντεκνο.

Τούμπα τσι καρέκλες

2005-07-14T15:51:00.000+03:00

πάνω στο τραπέζι, ταμπέλα κλειστόν στην πόρτα. Πάω στη Σίφνο να παντρέψουμε το Μαράκι (καλά να πάθεις) και να λιάσουμε τα αλαβάστρινα κορμιά μας (καλά να περάσουμε). Κατά τα άλλα, αν στο μεσοδιάστημα γραφτεί το 1ο Σύνταγμα της Ελληνικής μπλογκόσφαιρας ενημερώστε με. Α, εμένα μου αρέσει η τάξις και η νομιμοφροσύνη.

Τα σέβη μου και καλά μυαλά.

Τα (α)χρηστά μας ήθη.

2005-07-13T22:33:00.000+03:00

Περιστατικα σαν αυτό και αυτό σπάνια φτάνουν ακόμα και στον τοπικό τύπο, σπανιότερα δε απασχολούν τα πάνελ των δελτίων ειδήσεων. Κανένας ξεβράκωτος Εγγλέζος γίνεται όμως άνετα πρώτο θέμα και για καμμιά βδομάδα, για τους ανησυχούντες για τα χρηστά μας ήθη.

Στον Ωραίο Πάνο και τις Προτάσεις του

2005-07-13T14:02:00.000+03:00

Κρίνους και τριαντάφυλλα και άνθη διαλεγμένα
εμάζεψαν οι άγγελοι και έφτιαξαν εμένα.

Πιασε ένα Holborn και έναν Κουροσάβα.

2005-07-11T22:30:00.000+03:00

Είμαι (και ντρέπομαι για αυτό) από αυτούς που μπορεί να αγοράσουν μια εφημερίδα απλά και μόνο για το ντουβουντου που τη συνοδεύει (ή μήπως είναι το αντίστροφο;). Χθες βρέθηκα στην περίεργη κατάσταση να καταθέσω 20 ευρώ στο φίλτατο περιπτερά μου για εφημερίδες και τσιγάρα. Έλεος δηλαδή, 7.000 δραχμές (παλιά είχαμε δραχμές δεν τα προλάβατε εσείς αυτά) για εφημερίδες, καπνά και χαρτόφιλτρα γαμώ τη σινεφιλία μου μέσα. Πέσανε και μαζί Όσιμα, Ντε Σίκα, Kεν Λόουτς και 4 δωμάτια. Όλα τα αγαπάω σαν παιδιά μου, ποιό να άφηνα;

Να’ μαι λοιπόν με 15 κιλά πράμα στον ώμο. Και ακολουθεί το μεγάλο ερώτημα. Τι κάνεις με τόση φυλλάδα;

Ως σωστός ψυχαναγκαστικός αρχικά σκέφτηκα να τις ξεφυλλίσω, τουλάχιστον, όλες. Έτσι μπορεί και να πουλήσω λίγο τρέλλα στον εαυτό μου ότι δεν τις αγόρασα μόνο για το ντουβουντου. Μπα, δε νομίζω μεγάλε. Πολύς κόπος για το τίποτα και σοβαρός κίνδυνος άχρηστου πληροφοριακού O.D.

Μήπως τότε όλες, κατευθείαν στον κάδο δίπλα στο περίπτερο; Μα καλά τι μαλάκας είσαι; Μια ζωή των άκρων. Και που είναι η οικολογική σου συνείδηση; Ανακύκλωση αύριο. Πάρτες σπίτι και βλέπουμε.

Ασθμαίνοντας ανεβαίνω τις σκάλες του σπιτιού. Μήπως να διαβάσω τις δύο που θα διάβαζα ούτως ή άλλως και να στείλω για ανακύκλωση τις λοιπές ως έχουν; Χμμμμ. Μάλλον αυτό είναι. Εμπρός λοιπόν καλέ μου λογοκριτή, πιάσε το ψαλίδι και άρχισε δουλειά. Ξαντεριάζω την ηλίθια πλαστικούρα-αμπαλάζ που έχουν οι περισσότερες και αρχίζω ξεκαθάρισμα. Πορτοκαλί φύλλα για πολτό. Ηλεκτρονικές, Σάτο, Λιντλ, Μάκρα για πολτό. Ένθετα διακοπών (πλάκα μας κάνετε;) για πολτό. Ένα από τα τηλεοπτικά ένθετα κράτημα, τα υπόλοιπα τρία πολτός. Τα περιοδικά ποικίλης ύλης όλα μαζί πάκο και δίπλα στην τουαλέτα για υπακτικά. Πρώτα χέσιμο και μετά πολτός. Με τα πολλά, έμειναν στην άκρη δύο και κάτι ψιλά (από το Βήμα) ισχνές εφημερίδες, και μισή σακούλα σκουπιδιών τουλάχιστον για ανακύκλωση.

Αρχίζω να έχω δεύτερες σκέψεις. Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε τώρα; Πάνω κάτω τους Μπομπολοτεγοπουλαίους; Που να τρέχω για ανακύκλωση τόσο πράγμα, θα μου φύγει κανένα νεφρί. Δεν είναι για την ηλικία μου αυτά. Και νομίζω ότι κατέληξα. Τις έχω που τις έχω τόσες φυλλάδες, αύριο λέω να παώ να τσιμπήσω κανα δυό κουτιά μπογιές. Να βάψω κανένα τοίχο που έχουν γίνει κίτρινοι από τα τσιγάρα. Μην πάει και χαμένη τόση ενημέρωση.

God damn it (Γκαντέμιτ)

2005-07-09T13:59:00.000+03:00

Από προχθές πάνε στραβά τα πράγματα στο εργαστήριο. Ένα πρόγραμμα που έτρεχε τζιτζι εδώ και 1,5 χρόνο κάνει νερά. Ο Α/D converter μοιάζει να αποχαιρετάει το μάταιο τούτο κόσμο. Πλακώθηκα χθες και σήμερα με τρεις από τους κοντινούς μου συνεργάτες, χωρίς κανένα προφανή λόγο.

Εν τω μεταξύ μία από τις γραμματείς μας κυκλοφορεί με αυτό το λευκό βραχιολάκι των Νέων. Ξέρεις ποιο λέω, αυτό για τη φτώχεια. Αυτό που έδινε η Action Aid, ντε. Tι ποια Action Aid, αυτή η NGO της Μητσοτάκαινας Jr. Ρε λές;

Υ.Γ. Τα κλείνω, παίρνω το bag μου και πάω για μπανάκι και πέσιμο σε καμμιά παραλία.

Θλίψη.

2005-07-07T21:52:00.000+03:00

Και πάλι. Τα ίδια ματωμένα πρόσωπα, το ίδιο χαμένο βλέμμα πίσω από σκονισμένο μαντήλι, τα ίδια σώματα ξαπλωμένα σε φορεία. Η ίδια φρίκη και αγωνία θανάτου. Η ίδια απορία και πόνος. Οι ίδιες λίστες ονομάτων, προσκλητήρια πεσόντων. Λονδίνο, Μαδρίτη, Νέα Υόρκη, Σεράγεβο, Καμπούλ, Κανταχάρ, Βαγδάτη, Φαλούτζα...

Και τα λόγια σου πολύ λίγα. Λόγια που θα έπρεπε να χαϊδεύουν τραυματισμένες ψυχές, να μαλακώνουν τον πόνο. Αλλά ορκίζονται εκδίκηση. Μοιάζουν να σχεδιάζουν νέο κύκλο με ίδιους πόνους, ίδια βλέματα, ίδια σώματα. Τα λόγια σου μυρίζουν θάνατο. Και αφήνουν στο στόμα την ίδια μεταλική γεύση του αίματος. Θλίψη. Και πάλι. Αρκετά.

Ελεύθερος,

2005-07-06T14:26:00.000+03:00

αλλά μην πολυαπομακρύνεσαι. Όλο και κάτι θα θυμηθούν οι σερίφηδες (οι έχοντες τη χάρη, ουχί το όνομα).

Επειδή αθλητισμός δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο.

2005-07-05T00:32:00.000+03:00

Αγαπημένε φίλαθλε, εραστή της στρογγυλής θεάς, γνωρίζω ότι περνάς περίοδο θλίψης. Με όλες τις οικογενειακές υποχρεώσεις να συνεχίζουν να βαραίνουν τις πλάτες σου, είναι δυσβάσταχτη η απώλεια της μοναδικής σου παρηγοριάς. Πάνε τα ντέρμπυ, πάνε τα Τσαμπιολίγκια, πάνε τα Κονφεντερέισια. Αναπολείς και τα περσινά μεγαλεία και τις Ομόνοιες και η μικροαστική θλίψη σου γίνεται ασήκωτη. Όχι πια. Υπάρχει η ιδανική λύση για την περίπτωσή σου. Και όπως όλες οι μεγάλες ιδέες έρχεται από τη μαγευτική Φινλανδία.

Εκει διοργανώνεται το 10ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μεταφοράς συζύγου (λεπτομέρειες εδώ στα Φινλανδικά). Έτσι, μπορείς να απολαύσεις και να ενθαρρύνεις αθλητές της καθημερινότητας ή να συμμετάσχεις και ο ίδιος, μετατρέποντας τα οικογενειακά βάρη σε ευχάριστη, αθλητική και ψυχαγωγική διαδικασία. Οι κανόνες είναι απλοί: τη γυναίκα σου στους ώμους (κυριολεκτικά) και τρέξιμο. Πρέπει να διασχίσεις στίβο 250 μέτρων με τρία εμπόδια (κάτι σαν το στηπλ) και να τερματίσεις το ταχύτερο δυνατό. Κάθε πτώση της συζύγου επιβαρύνεται με μερικά δευτερόλεπτα ποινής, ενώ πάνω από 3 πτώσεις θεωρούνται εσκεμμένες και κερδίζεις δωρεάν την πρώτη επίσκεψη σε σύμβουλο γάμου. Ακόμα, η σύζυγος πρέπει να είναι υποχρεωτικά πάνω από 49 κιλά (κάτω από 49 κιλά στο συγκεκριμένο αγώνα θεωρείται κασκόλ). Και φυσικά για τους νικητές προβλέπονται υπέροχα δώρα όπως το Αγαλματίδιο Μεταφοράς Συζύγου, συσκευές Νόκια καθώς και το βάρος της συζύγου σας σε “special wife carrying drink”(ό,τι κι αν είναι αυτό).
Εμπρός λοιπόν, να δείξουμε για άλλη μια φορά ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε γεννημένοι νικητές, όταν θέλουμε είμαστε οι καλύτεροι σε όλα, και άλλες εθνικοπατριωτικές κοινοτυπίες που βαριέμαι να γράφω. Ποιός ξέρει, ίσως αύριο μας βγάλετε στην Ομόνοια εσύ και η συζυγός σου.

Το νου σας.

2005-07-04T00:36:00.000+03:00

Υπέγραψα. Πήρα και λευκό λαστιχάκι από αυτά τα trendy που πουλάτε, από αυτά που πάνε με όλα (και στον καρπό, και στο καθρέφτη του αυτοκινήτου και στο μπρελόκ, μάλιστα πήρα τρία). Μη δω το πρωί κανένα χλεμπονιάρη πάλι να ψάχνει τα σκουπίδια μου ή να ζητάει ψιλά. I made poverty history.

Περί μάγων.

2005-06-30T15:10:00.000+03:00

Όλοι οι φιλοαργεντίνοι δεν έχουμε παρά να υποκλιθούμε στην αδιαμφισβήτητη χθεσινή ανωτερότητα των μάγων. Εντυπωσιακή ομάδα με υπερπληθώρα ταλέντου, σχεδόν σε όλες τις θέσεις. Εώς την επόμενη φορά λοιπόν.

Κατά τα άλλα, εις εκ των μάγων θα επισκεφτεί την Ελλάδα για να εντυπωσιάσει τους χιλιάδες θαυμαστές του με την υπερβολική οδοντοστοιχία του και την ικανότητά του να ανακατεύει και να διαλέγει μπαλλάκια. Επίσης, σε μια επίδειξη των μαγικών του ικανοτήτων θα εξαφανίσει από το (προφανώς διάγον περίοδο παχιών αγελάδων) ταμείο της ΕΠΑΕ 300.000 ευρώ. Μαγεία…

Της ζωής χρωστούμενα

2005-06-29T14:38:00.000+03:00

Τον Σ. τον αγαπάω πολύ. Δεν είναι μόνο ότι είναι συγγενής μου, ούτε ότι είναι ένας γλυκύτατος και αγνός άνθρωπος, πάντα χαμογελαστός και αισιόδοξος όταν τα πράγματα δείχνουν shitty. Είναι και ότι λόγω της (δεκαετούς περίπου) διαφορά ηλικίας ήταν ο πρώτος άνθρωπος (μαζί με τη λίγο μεγαλύτερη αδελφή του Ρ που επίσης υπεραγαπώ) που γνωρίζω και θυμάμαι από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στον άδικο τούτο κόσμο και βρωμοκενωνία, από όταν ήταν ακόμα περίληψη ανθρώπου μέχρι σήμερα που είναι 20+ μαντράχαλος. Έτσι, όταν χθες έμαθα τα τελευταία του νέα, ενθουσιάστηκα. Είχα καιρό να ακούσω κάτι ευχάριστο και μου έφτιαξε τη μέρα. Ελπίζω και τις επόμενες.

Ο Σ λατρεύει τα αμάξια. Ανήκει στην (ακατανόητη για μένα) ομάδα ανθρώπων που λατρεύει το μηχανοκίνητο αθλητισμό. Ο άνθρωπος βάζει ξυπνητήρι μεσα στα άγρια μεσάνυχτα προκειμένου να μπορέσει να παρακολουθήσει φόρμουλα live από την Ιαπωνία. Τις προάλλες λοιπόν που είχε την ειδική διαδρομή του Ακρόπολις στο ΟΑΚΑ, σε μία πρωτοφανή επίδειξη ωριμότητας, αποφάσισε να μην πάει καθώς έδινε μάθημα την ίδια μέρα το απόγευμα και την επόμενη το πρωί. Φυσικά η ωριμότητα εξαντλήθηκε το απόγευμα της ημέρας του αγώνα. Δεν πήγε να δώσει το μάθημα και τρωγόταν όλη τη μέρα με τα ρούχα του μια και η εκδήλωση ήταν sold out. Όταν ένας φίλος του τον πήρε τηλέφωνο και τον ενημέρωσε ότι κάποιος γνωστός γνωστού είχε κανα δυο εισιτήρια περίσσευμα ο Σ έφυγε τρέχοντας για να τον συναντήσει. Συνάντηση έξω από το ΟΑΚΑ με τον τύπο, ο οποίος είχε στα χέρια του δύο εισιτήρια το ένα για το Σ. Παρακολούθησε τον αγώνα παρέα με 70000 κόσμο και έφυγε λίγο πριν το τέλος (η ωριμότητα που λέγαμε επανέκαμψε) ενθουσιασμένος από το θέαμα (άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου). Ο ενθουσιασμός μετατράπηκε σε φρενίτιδα όταν κατά τις 12.00 τον πήραν τηλέφωνο τα φιλαράκια του για να τον ρωτήσουν τον αριθμό του εισιτηρίου του και να τον ενημερώσουν ότι είχε κερδίσει στην κλήρωση ένα αυτοκίνητο. Και όχι ότι κι ότι (από ότι μου είπαν), αλλά ένα Subaru Impreza phd, msc, cdr και διάφορα άλλα ακρωνύμια. Χρησιμοποιώντας χαρακτηριστικά που μπόρεσα να αποκωδικοποιήσω, μου εξήγησαν ότι μιλάμε για αμάξι αγώνων με 270 αλόγατα και αξίας 50.000 ευρώ (αχά, τώρα συνεννοούμαστε). Περιττό να πω ότι ο άνθρωπος δεν κοιμήθηκε όλο το βράδυ, ενώ χθες που μιλήσαμε ήταν ακόμα σε απόλυτη έκσταση.

Είναι αστείο πως τα φέρνει καμμιά φορά η ζωή. Ο Σ είχε συναντήσει αναπάντεχα προβλήματα τα τελευταία χρόνια και κάποιες φορές τα πράγματα πήγαιναν τελείως στραβά. Αλλά πάντα τα αντιμετώπισε με αισιοδοξία και χαμόγελο. Με ψυχραιμία και υπομονή αξιοθαύμαστη για την ηλικία του. Τώρα που το σκέφτομαι, έμοιαζε έτοιμος από πάντα για ένα τέτοιο γερό μποναμά. Σα να’ξερε από καιρό ότι τα πράγματα θα στρώσουν με ένα τρόπο μαγικό, σχεδόν σαν happy end χολυγουντιανής ρομαντικής κομεντί. Ίσως και η ζωή να είχε γραμμένα μερικά χρωστούμενα και ξεπλήρωσε, να μην κουβαλάει τεφτέρια. Είμαι ενθουσιασμένος. Καλοδήγητο ρε φίλε. Ή μήπως καλοφάγωτα (όπως τη δείς τη δουλειά). Και στα δικά σας.

Μπράβο ρε παληκάρια,

2005-06-25T14:46:00.000+03:00

χειρότερα κι από τηλεόραση το καταντήσατε.

Look mom, I’m on TV.

2005-06-24T11:43:00.000+03:00

Σήμερα το βράδυ στις 12.00 ακριβώς έχετε την ευκαιρία να με δείτε σε μία από τις σπάνιες τηλεοπτικές μου εμφανίσεις. Πιθανόν στην καλύτερη κινηματογραφική μου συμμετοχή, παρέα με την αγαπημένη μου Νατάσα ενάντια σε αυτόν τον αχρείο τον Φον Μπράουν. Και αν δε σας συγκινεί η περιπέτειά μου, απολαύστε πως ο μάστορας J.L.G. μτατρέπει το γήινο Παρίσι του ’65 σε εξωγαλαξιακό Άλφαβιλ του μέλλοντος, χωρίς εφέ και φιοριτούρες.

Αν πάλι σας τραβάνε περισσότερο τα μπουκέτα του Ρομπέρτου, απλά μη μου το πείτε γιατί (παρά το cool ντεντεκτιβίστικο προφίλ μου) είμαι ευαίσθητος και πληγώνομαι.

Διαβάζοντας.

2005-06-21T15:26:00.000+03:00

Διαβάζω το Δώρο της Ψυχοθεραπείας του Yalom. Ενδιαφέρον. Με το γνώριμο ύφος του αλλά αυτή τη φορά όχι στην υπηρεσία της μυθοπλασίας. Συμβουλές του γνωστού συγγραφέα και ψυχιάτρου προς νέους ψυχοθεραπευτές. Ψυχοθεραπευτής ψυχοδυναμικής κατεύθυνσης ο ίδιος, πνευματικός πατέρας αυτού που ονομάζει υπαρξιακή ψυχοθεραπεία, κατά τη διάρκεια της οποίας επιδιώκει να προσεγγίσει τις βαθιές υπαρξιακές αγωνίες του θεραπευόμενου για τη ζωή, το θάνατο, τη μοναξιά, το νόημα της ύπαρξης. Ενδιαφέρουσες απόψεις χωρίς το σκληρό δογματισμό που μοιάζει να συνοδεύει την πλειονότητα των αναλυτών, γραπτό ποτισμένο από αγάπη για τον ασθενή, το θεραπευτή και τον άνθρωπο. Διδακτικός όχι λόγω ακαδημαϊκής θέσης ή συγγραφικών δαφνών αλλά με τρόπο βαθιά βιωματικό.

Διαβάζω (και ζηλέυω) και τις ανταποκρίσεις του φίλου (και δημοσιογράφου, κανείς δεν είναι τέλειος) Ηλία από το Ιράν όπως δημοσιεύονται στο reality tape. Kαλύπτει τις εκλογές εκεί όχι με το στεγνό τρόπο ενός πολιτικού ανταποκριτή, αλλά έχοντας και επαφή με την καθημερινότητα της ζωής των πολιτών της Τεχεράνης, μιας από τις πλέον αντιφατικές πόλεις της υφηλίου. Ρίξτε μια ματιά και δείτε γιατί –όπως γράφει χαρακτηριστικά- οι Ιρανοί δεν ψηφίζουν για κυβέρνηση αλλά για αντιπολίτευση (και εδώ μια σύντομη περιγραφή της «περσικής δημοκρατίας» από το BBC. Φαντάζομαι ότι κάμποσοι δικοί μας εκκλησιαστικοί πατέρες θα ζήλευαν μια παρόμοια «δημοκρατία»).

Ελληνικός κινηματογράφος- Έλληνες θεατές. Ασθενείς σε διπλανά κρεβάτια.

2005-06-12T19:27:00.000+03:00

Η Καθημερινή της Κυριακής 29ης Μαίου ασχολήθηκε με το θέμα της φετινής Ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής. Ανάμεσα σε άλλα ενδιαφέροντα, παρουσιάζονται και τα εισιτήρια που έκοψαν οι δεκαπέντε ταινίες που κατάφεραν να φτάσουν μέχρι τις αίθουσες φέτος. Η κατάσταση έχει κάπως έτσι:
1. Νύφες 710.000
2. Λουκουμάδες με μέλι 120.000
3. Delivery 15.000
4. Τεστοστερόνη 14.500
5. Όμηρος 12.000
6. Μη φεύγεις 6.500
7. Νοσταλγός 6.000
8. Αληθινή Ζωή 5.000
9. Το όνειρο του Σκύλου 5.000
10. Ένας άνθρωπος παντός καιρού 5.000
11. Μασσαλία, μακρινή κόρη 2.500
12. Η σκόνη που πέφτει 1.500
13. Αλεμάγια 1.000
14. Φωνή Αιγαίου 600
15. Ο άλλος 300
H ποιότητα του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου και τα ποικίλα προβλήματά του, τα ελάχιστα κρατικά χρήματα που δίνονται από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου καθώς και ο τρόπος που επιλέγονται ποιοι δημιουργοί θα επιχορηγηθούν είναι η μία όψη του νομίσματος για την απογοητευτική εικόνα της αποδοχής των ταινιών από το κοινό. Η άλλη όψη είναι αυτό ακριβώς το κοινό, οι θεατές, εσύ και εγώ. Γιατί σίγουρα ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος οφείλεται στην εσωστρέφεια των Ελλήνων δημιουργών, στην αδυναμία ή αδιαφορία τους να συνδιαλλαγούν με το κοινό, στην έλλειψη σεναρίων που έχουν κάτι να διηγηθούν, και στη δημιουργία ενός προσωπικού κινηματογράφου χαρακτήρων ή κοινωνικού προβληματισμού που δεν αγγίζουν το μέσο θεατή και δεν τον σηκώνουν από τον καναπέ της τηλεοπτικής αποχαύνωσης για να τον φέρουν στην αίθουσα. Ποιος είναι όμως αυτός ο μέσος θεατής και τι ζητάει;

Έρευνα που έγινε πριν από 3 χρόνια,αν θυμάμαι καλά, έδειξε ότι ο Ελληνας είναι από τους λιγότερο κινηματογραφόφιλους σε ολόκληρη την Ευρώπη, τιμώντας με την παρουσία του κάποια αίθουσα μόλις 1,5 φορά το χρόνο. Είναι ήδη αρκετά δύσκολο να μπορέσεις να πείσεις κάποιον που πηγαίνει σπάνια σινεμά να δεί μια Ελληνική ταινία, ειδικά όταν την έχει συνδυάσει με ξεγυρισμένους ύπνους και ακατανόητους προβληματισμούς από διανοούμενους ή διανοουμενίζοντες καβαλημένους δημιουργούς.

Τι ζητάει λοιπόν ο καναπεφίλ Νεοέλληνας; Όπως φαίνεται και από τη λίστα των φετινών εισιτηρίων θέλει blockbusters (η παρουσία κάποιου μεγάλου ονόματος έστω και στο επίπεδο της παραγωγής μάλλον βοηθάει) με προσεγμένη παραγωγή και κατάλληλη προώθηση (οι Νύφες του πανάξιου –περιτό να το αναφέρω- Βούλγαρη), θέλει και κωμωδιούλες αμφισβητούμενης ποιότητας και τηλεοπτικής λογικής (οι Λουκουμάδες της Ολ. Μαλέα). Δε φαίνεται να έλκεται ιδιαίτερα από την μυθοπλασία και την κινηματογραφική ικανότητα των δημιουργών (Delivery του Ν. Παναγιωτόπουλου), ιδίως αν το θέμα και η οπτική μπορεί να ταράξει έστω και λίγο τη συντηρητική, νεοελληνική πραγματικότητα του (ή αυτή της τηλεοπτικής του συσκευής, βλ. Όμηρος του Γιάνναρη). Και σίγουρα δε θέλει να πειραματιστεί και ο ίδιος με διαφορετικές κινηματογραφικές ματιές (Το όνειρο του σκύλου του Α. Φραντζή). Όσο για τα ντοκυμαντέρ, μοιάζουν να έχουν ένα ταβάνι γύρω στα 2.500 εισιτήρια ακόμα και τα καλύτερα από αυτά (Μασσαλία, μακρινή κόρη του M. Gastin).

Μήπως οι προηγούμενες χρονιές δείχνουν κάτι διαφορετικό; Όχι ιδιαίτερα: πέρυσι η Πολίτικη Κουζίνα έφτασε τα 1,3 εκατ. θεατές (περίπου όσα έκοψαν όλες μαζί οι Ελληνικές ταινίες τη σαιζόν 2000-2001, περισσότερα από όλες τις φετινές μαζί), οι Γενναίοι της Σαμοθράκης και το Ρ20 ξεπέρασαν το όριο των 100.000, ενώ οι Ρέππας Παπαθανασίου καταποντίστηκαν (για τα δικά τους δεδομένα) με την πρώτη τους απόπειρα μακριά από τις -τηλεοπτικής λογικής- κωμωδίες (80.000 για το Οξυγόνο).Το Λιβάδι του Αγγελόπουλου έφτασε μόλις τους 40.000 θεατές. Ενδιαφέρουσες ταινίες όπως το Ένα τραγούδι δε φτάνει (Ελ. Χρονοπούλου) και τα Μάτια από Νύχτα (Π. Χούρσογλου) μετα βίας έκοψαν 5000 εισιτήρια.

Η σαιζόν 2002-03, χωρίς ένα μεγαθήριο να διακινήσει τους θεατές έκοψε συνολικά 200.000 εισιτήρια (!!!) αφήνοντας ορφανές από θεατές πολλές καλές ή ενδιαφέρουσες ταινίες (Δύσκολοι αποχαιρετισμοί ο μπαμπάς μου, Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου –από 35.000 και οι δύο-, Θα το μετανιώσεις –20.000-, Σπιρτόκουτο, και -το δικό μου αγαπημένο- Βασιλιάς από 2500). Λίγο καλύτερα τα πράγματα την προηγούμενη σαιζόν (2001-2002) με το τηλεοπτικό blockbuster Το κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο να κάνει 450.000 εισιτήρια συμπαρασύροντας το 15Αύγουστο (90.000), το Brazileiro, το Beautiful People (γύρω στις 50.000 και τα δύο) και το πιό δύσκολο Το μόνο της ζωής μου ταξείδιον (πάνω από 30.000).

Εν πάσει περιπτώσει, τα παραδείγματα είναι πολλά. Το Ελληνικό κοινό, τις λίγες περιπτώσεις που αποφασίζει να επισκεφτεί μια σκοτεινή αίθουσα και τις σπάνιες που αποφασίζει να παρακολουθήσει Ελληνική ταινία ζητάει να δει σινεμά: το Blockbuster που έχει δει και η κυρία Γεωργία από απέναντι και που τις άρεσε πολύ, ή μια τηλεοπτικής αισθητικής κωμωδία σε σκοτεινή αίθουσα (που επίσης είδε η κυρία Γεωργία με τον άντρα της και περάσανε πολύ καλά). Σπανιότατα είναι διαθετιμένο να δει κινηματογράφο, να δώσει την ευκαιρία σε κινηματογραφικές ιστορίες, ακόμα και καλών αφηγητών, ή να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί σε μια πιο δύσκολή και λιγότερο εύπεπτη κινηματογραφική γλώσσα. Γι’αυτό και οι κυβερνητικές εξαγγελίες περί τέλους του κρατικοδίαιτου κινηματογράφου και ανάπτυξης εξωστρέφειας με τρομάζουν. Η πιθανότητα η παραγωγή να καθορίζεται μόνο από το τι ζητάει ο μέσος θεατής και τι θα κόψει περισσότερα εισιτήρια δε μου ακούγεται καθόλου μα καθόλου ελκυστική.

Δεν αγνοώ τα πολλά άλλα προβλήματα του ασθενούς που λέγεται Ελληνικός Κινηματογράφος. Την έλλειψη ποιοτικής κινηματογραφικής εκπαίδευσης εντός Ελλάδας, τους μέτριους Έλληνες δημιουργούς που καβαλάνε το καλάμι και θεωρούν εαυτούς τον Έλληνα Godard μετά την πρώτη μικρού μήκους ταινία τους, το προβληματικό σύστημα επιχορηγήσεων, διανομής και προώθησης... Απλά, κομμάτι αυτού του ασθενούς είναι και ο Έλληνας θεατής με τον οποίο πρέπει ο δημιουργός να συνομιλήσει.

(Αυτά Που Ξέρω Πια) Για Σένα.

2005-06-12T04:07:00.000+03:00

Επαναστάτες χωρίς (;) αιτία.

2005-06-08T18:58:00.000+03:00

Και ξαφνικά μπούγιο. Προτάσεις μομφής, δυσπιστίας, κοκκορομαχίες, ο φιλειρηνιστής Γεώργιος ο Β’ ξέθαψε το τσεκούρι του πολέμου και για τρεις μέρες θα θεωρητικολογούμε εντός Βουλής για να επιβεβαιώσουμε το αυτονόητο, ότι δηλαδή ο Κωνσταντίνος ο Β’ θα συνεχίσει να ηγείται της χώρας.

Ερώτηση: Αύριο είπαμε ότι ανακοινώνονται τα ονόματα των βουλευτών που συμμετείχαν στο μεγάλο πάρτυ του ΧΑΑ, καθώς και τα κέρδη που αποκόμισαν από αυτό;Δ εν είμαι σίγουρος, να θυμηθώ να το τσεκάρω...

Ενημέρωση

Τελικώς ήταν εσφαλμένο το παραπολιτικό της Κυριακάτικης Ε σχετικά με τη δημοσιοποίηση των ονομάτων και των συναλλαγών στο ΧΑΑ των βουλευτών (που ανεμένετο χθες);

Λασπουριά.

2005-06-07T10:43:00.000+03:00

Τώρα που συνηθίσαμε τους λόφους με τα σκουπίδια, αντί για αποκομιδή γιατί δεν τα αντικαθιστούνε με λοφάκια λάσπης από την Ψυτάλλεια. Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα the greek way (μακρόπνοος σχεδιασμός, όραμα μπλα μπλα μπλα).

Εναλλακτικά μπορούν να χτίσουν μια υπεργαμάτη ξενοδοχειακή μονάδα στο νησί και να μετονομάσουν τη λάσπη σε spa (κάτι σαν τα Λουτρά Καιάφα ή Αιδηψου στο πιο κυριλέ). Να πάει και ο αρχιτουρίστας ο Μητσάρας να μαζώξει ραμολιμέντα από τας Ευρώπας να τα φέρει να ζήσουν το μύθο τους (και να θεραπεύσουν τα αρθριτικά τους) υπό τους ήχους του My number one. Eίπαμε, όραμα να υπάρχει κι όλα τα άλλα...

NON

2005-05-29T13:32:00.000+03:00

merci beaucoup. Peut etre la prochaine fois.

Μιρή Ιστορία Πολιτικής, Επιστήμης (και "Ναρκωτικών")

2005-05-23T02:00:00.000+03:00

Η φαρμακευτική χρήση της μαριχουάνας είναι ένα ζήτημα που ανά περιόδους προκαλεί έντονες συζητήσεις (κυρίως σε χώρες που έχουν απαντήσει σε ερωτήματα όπως αν κάποιος που συλλαμβάνεται με 2 τσιγαριλίκια πρέπει να οδηγείται στα κρατητήρια). Μια μικρή ιστορία με αφορμή το τελευταίο ποστ του lefty:
Η φαρμακευτική χρήση της μαριχουάνας ξεκίνησε πριν από χιλιάδες χρόνια (όπως δείχνουν αρχαία κινεζικά ιατρικά κείμενα) και συνέχιζε ως αρκετά πρόσφατα. Μέχρι το 1941, οπότε και απαγορεύτηκε, συνταγογραφείτο νόμιμα στις ΗΠΑ ως αναλγητικό, αποσυμφορητικό και μυοχαλαρωτικό, ενώ πιο πρόσφατες έρευνες έχουν αναδείξει τη θεραπευτική της δράση στη ναυτία σε ογκολογικούς ασθενείς, στο γλαύκωμα καθώς και ως διεγερτικό της όρεξης σε ασθενείς με AIDS. Το φαρμακευτικό σκεύασμα που κυκλοφορεί στις ΗΠΑ με την ονομασία Dronabinol (χάπια που περιέχουν το ενεργό συστατικό της μαριχουάνας, την Δ9-THC τετραϋδροκανναβινόλη) έχει πολύ μικρότερη θεραπευτική δράση, λογω φαρμακοκινητικότητας, από την εισπνεόμενη με το κάπνισμα.
Το 1996, μετά από δημοψήφισμα, σε Αριζόνα και Καλιφόρνια δόθηκε η δυνατότητα στους εκεί ιατρούς να συνταγογραφούν μαριχουάνα για όλες τις προαναφερθείσες ιατρικές καταστάσεις. Άμεση η αντίδραση:η υπουργός Υγείας της κυβέρνησης Bill -έχω καπνίσει αλλά δεν έχω εισπνεύσει- Clinton, Donna Shalala και η Γενική Εισαγγελέας Janet Reno ανακοίνωσαν ότι όποιος γιατρός συνταγογραφούσε μαριχουάνα θα διώκετο ποινικά με κίνδυνο να χάσει την άδεια εξάσκησης επαγγέλματος.
Λίγο μετά ένα από τα πιο γνωστά και έγκυρα ιατρικά περιοδικά, το New England Journal of Medicine κυκλοφορεί με editorial που ζητάει την άμεση ανάκληση της απαγόρευσης της χρήσης για ιατρικούς σκοπούς της μαριχουάνας σε σοβαρές ιατρικές καταστάσεις. Το συγκεκριμένο editorial καταλήγει:
Some physicians will have the courage to challenge the continued proscription of marijuana for the sick. Eventually, their actions will force the courts to adjudicate between the rights of those at death's door and the absolute power of bureaucrats whose decisions are based more on reflexive ideology and political correctness than on compassion.
(Kassirer JP Editorial: Federal foolishness and marijuana N Engl J Med 5:336, 1997)
Γιατι ορισμένα πράγματα (θα έπρεπε να) είναι απλά και ξεκάθαρα...

Καλό ταξίδι Καπετάνιε

2005-05-22T18:57:00.000+03:00

Όλοι στο Καφριστάν (παπάδες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι) να Παπαρίζονται. Η (πατρίδα σου) Καρδίτσα να ξενυχτάει πανηγυρίζοντας για το άξιο τέκνο της. Τι άλλο να κάνεις και εσύ σύντροφε;

ΜΜΕ-ΕΖLN σημειώσατε 2

2005-05-17T02:15:00.000+03:00

Sunday blues και αϋπνίες. Ο πανελαχιστότατος δημοσιογραφίσκος έχει το καθιερωμένο του τσιμπούσι με την εκλεκτή του αγέλη. Και στο τηλέφωνο ο οδοστρωτήρας Μπένυ . Εκλεκτό έδεσμα για την ομήγυρη ο «Αλέκος- Αντεξουσιαστής» και ο «Γιώργος-Αναρχικός» (και τούμπαλιν). Μάλλον για μπλογκ του πιτσιρίκου μοιάζει αυτό παρά για εκπομπή.
(Και πρόσκληση του υποδιοικητή Μάρκος από τη ζούγκλα της Λακαντόνα στην Ίντερ Μιλάνου για φιλικό αγώνα με την εθνική ποδοσφαίρου των Ζαπατίστας. Ο αντάρτης που χειρίζεται καλύτερα τα μέσα από το όπλο του. Φαντάζομαι ότι μπορεί να λύσει και να δέσει μια τηλεόραση blindfolded σε 15 δεύτερα.)

Όταν η ευαισθησία δεν κρύβεται.

2005-05-14T21:22:00.000+03:00

H κα Νατάσα Παζαίτη Παύλα Καραμανλή μίλησε, ως γιατρός και όχι ως αξιαγάπητη πρώτη κυρία, σε συνέδριο για την Μεσογειακή Αναιμία. Θέλοντας να ελαφρύνει την επιστημονική της παρουσίαση αλλά και να δώσει μια προσωπική, ευαίσθητη πινελιά διηγήθηκε στο συγκινημένο ακροατήριο μια ιστορία για τη ζωή της δίπλα στην άρρωστη φίλη της. Βέβαια η φίλη της είχε Σακχαρώδη Διαβήτη αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Μια φορά και εγώ είχα πάθει αμυγδαλίτιδα, ενώ μια φίλη είχε σκουληκοειδίτιδα, αλλά αυτό ήταν παλιά. Σας συγκίνησα έτσι; Τέτοιος τύπος είμαι.

Πολίτες χωρίς οίκτο

2005-05-14T13:28:00.000+03:00

Μην ακούσετε για πλημμυροπαθείς στον Κηφισό, σεισμοπαθείς στην Περσία ή τσουναμοπαθείς στη Σρι Λάνκα. Αλλά για την επανένταξη 65 μελών που ευδοκίμως ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα Ανώνυμοι Πολιτευτές το κάνετε ολόκληρο ζήτημα. Ου να χαθείτε άκαρδα γουρούνια.
Υπέροχη θεσσαλική λογική: Από τους χαμηλότερα αμοιβόμενους λέει στην Ε.Ε. Stop it George, u break my heart.

Λίγο απ'όλα ΙΙ. Ανθολόγιο ειδήσεων.

2005-05-13T01:27:00.000+03:00

Μακρά πολιτική κουβέντα, σύμφωνα με τον κο Βενιζέλο, πραγματοποιήθηκε προχθες το βράδυ στο κτίριο Γκίνη του ΕΜΠ. Φυσικά και ο George εγκρίνει παρόμοια ανοίγματα. Έτσι συζητείται έντονα στη Χ. Τρικούπη η συμμετοχή σε προσεχές κυβερνητικό σχήμα των συντρόφων Λάζαρου Πετρομελίδη (ως Υπ. Άμυνας) και Γιάννη Σερίφη (πιθανότατα Εσωτερικών). Αρχικά, αναμένονται οι πρώτες ζυμώσεις για τις δημοτικές εκλογές να πραγματοποιηθούν στις κατά τόπους καταλήψεις. Ο ίδιος πάντως ο κος Βενιζέλος δεσμεύτηκε να ζητήσει από την κυβέρνηση τη διευκόλυνση των συντρόφων για την αγορά βενζίνης για τις μολότωφ της προσεχούς σαιζόν, καθώς η άνοδος των τιμών έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στον κλάδο.
Στο pause ο Κούγιας για 6 μήνες. Αλώθηκε και το πειθαρχικό συμβούλιο του ΔΣΑ από τους γκέιδες. Μή μασάς Αλέξη, ο αγώνας έχει πολύ δρόμο (και ξύλο) ακόμα για να δικαιωθεί (σε τι κόσμο θα φέρω το παιδί μου ρε γαμώτο).
Παραιτήθηκε ο Βούλγαρης μιλώντας για εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Τι λέτε κε Βούλγαρη; Κάντε μια βόλτα από κάποιες γωνίες της Ελληνικής μπλογκόσφαιρας να καταλάβετε τι θα πει εμφυλιοπολεμικό κλίμα.
Έχεις πάει στην Πέλλα. Ευκαιρία λες με τις εκλογές να δω θείους και ξαδέλφια, να φάμε κανένα ψητό, να πιούμε κανένα κρασί. Και θα τους μαυρίσω κιόλας όλους. Θα ρίξω λευκό και άει σιχτίρ. Και μετά από κάτι μήνες, με ένα περίεργο τρόπο, ορκίζεται λέει η Παρθένα με την ψήφο σου. Τις κόβεις ή δεν τις κόβεις; (η σωστή απάντηση είναι η α)
Στα εξωτερικά. Κόκκινος συναγερμός για ένα Τσέσνα που υπερίπτατο του Λευκού Οίκου. Και μέσα σε αυτόν τον ερυθρόλευκο πανικό ο μικρός Γιωργάκης ΕΚΑΝΕ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΜΕ ΕΝΑ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ (σύμφωνα με το ρεπορτάζ της ΝΕΤ). Απλά κωμωδία.
Τα σέβη μου σύντροφοι.

Καλό μήνα...

2005-05-11T12:32:00.000+03:00

...σύντροφοι. Kαι χαλαρώστε λίγο ρε παιδιά. Πολύ στην τσίτα σας βρίσκω τελευταίως.

Σε εφαρμογή το Δίκτυο Natura 2005.

2005-05-09T18:20:00.000+03:00

Σε εφαρμογή τέθηκε από χθες Κυριακή 8 Μαίου η οδηγία για την προστασία της αυτοφυούς χλωρίδας και της άγριας πανίδας της χώρας μας. Αυτή πραγματοποιείται με την υλοποίηση του έργου γνωστό ώς Natura 2005 (διαβάζεται στα Ελληνικά Νατσούρας 2005) που αποσκοπεί στη διάσωση προστατευόμενων ζώων και φυτών και κυρίως του ιχθύος Gavrius Gavriis Peiraicus και της πόας Trifyllius Trifylledi Athinaicum.

Τιμή στην Άγνωστη Ελληνίδα Μάνα.

2005-05-05T20:15:00.000+03:00

(Παίρνοντας αφορμή από την υπέροχη έκθεση της μαθήτριας Ξένιας Λ.).
Να ευχαριστήσω την Άγνωστη Ελληνίδα Μάνα που την Κυριακή το μεσημέρι εν μέσω αμνοεριφίων που σιγοκοκκίνιζαν καθηλωμένα στις σούβλες τους και τουριστών που σιγοκοκκίνιζαν επίσης, καθηλωμένοι στις πετσέτες τους παρέδωσε μαθήματα παραδοσιακής Ελληνικής Διαπαιδαγώγησης. Το (όχι πάνω από 5 χρονών) κοριτσάκι της αρνήθηκε να βάλει τα παπούτσια του και αυτή εναγκαλίζοντάς την τρυφερά από τη λεκάνη με το ένα χέρι και χτυπώντας γονικά την πατούσα της με το άλλο της φώναξε γλυκά (Ενώ η έκρηξη στ-οργής της είχε προκαλέσει τετανία στους μασητήρες και ένα ελαφρύ, αδιόρατο προγναθισμό) : "Θα σε κοπανάω μέχρι να λιποθυμίσεις."

23092 Λεπτά

2005-05-05T20:09:00.000+03:00

απομείνανε. Ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει και όλο το έθνος κρατά την αναπνοή του.

Καλή Αρχή

2005-05-05T12:57:00.000+03:00

Ξεκίνησε φορτσάτα το Cine Blog.
Σήμερα μη χάσετε τις 4 πρώτες ταινίες με ένα μόνο εισιτήριο Pulp Fiction, Fight Club, Clockwork Orange, Love and Death. Tων προβολών ακολουθούν ενίοτε σινεφίλ συζητήσεις.

Το μύνημα της Σταύρωσης...

2005-04-28T16:48:00.000+03:00

...του Brian. Always look on the bright side of life. Καλή Ανάσταση γενικώς (αν και χλωμό το βλέπω).

Τότε που ξεκίνησε το μέλλον μας.

2005-04-27T13:38:00.000+03:00

Πριν από 52 χρόνια (23 Απριλίου 1953) οι εικονιζόμενοι κύριοι (James Watson και Francis Crick) δημοσίευσαν σε δύο σελίδες του περιοδικού Nature (εδώ το αρθρο σε pdf) την ανακάλυψή τους για τη δομή του DNA. Για πολλούς η μεγαλύτερη ανακάλυψη του 20ου αιώνα. Φυσικά πήραν το Νόμπελ Φυσιολογίας-Ιατρικής μαζί με τον τρίτο της παρέας (Maurice Wilkins). Η αρχή του μέλλοντός μας...

Tον πιάσαμε.

2005-04-26T14:56:00.000+03:00

Κλίμα ενθουσιασμού στην ηγεσία του τόπου μετά τη σύλληψη του Απόστολου Βαβύλη.

(Σ.σ. Τι σημαίνει κύριε υπουργέ δίκαιη δίκη για τον Απόστολο Βαβύλη? Σύμφωνα με κάποιους θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο. Πάντως σε όσες δίκες προηγήθηκε παρόμοια διευκρίνιση μόνο τέτοιες δεν ήταν.)

Vivere Pericolosamente

2005-04-23T21:28:00.000+03:00

Σηκώθηκα το πρωί. Ήπια ένα φραπέ πετιμέζι και κάπνισα 3 τσιγάρα. Έφαγα για πρωινό γιαουρτάκι με μέλι. Σιδέρωσα ένα πουκάμισο και πήγα για ούζα. Ώρες ώρες αισθάνομαι ότι ζω τη ζωή μου στα άκρα, αλλά τι νόημα θα είχε μια ζωή χωρίς αδρεναλίνη?

Τεό δίνει Βαβύλη

2005-04-22T20:06:00.000+03:00

Συνελήφθη το πρόσωπο των τελευταίων ημερών Αποστόλης Βαβύλης. Πληροφορίες του ανταποκριτή μας στηνΙταλία αναφέρουν ότι διέμενε στο σπίτι του Θοδωρή Ζαγοράκη ο οποίος τελικώς τον κατέδωσε στις Ιταλικές αρχές.

Ν'αγιάσουν τα χέρια σου γιατρέ μου.

2005-04-20T01:08:00.000+03:00

Σήμερα το πρωί με πήρε τηλέφωνο ο γιατρός. Αυτός ο άγιος άνθρωπος, ο μέγας επιστήμονας. Έτοιμος, μου λέει, ο υπολογιστής. Τον επανέφερα. Το κινητό μου έπεσε από τα χέρια. Μόλις είχα αρχίσει να συνηθίζω την απώλεια (δες προηγούμενο post). Και να' μαι πάλι μαζί της να αγγίζω το υπέροχο σώμα της.
Κάτι λοιπον από τη μία που ξέμεινα από μηχάνημα, κάτι από την άλλη τα μαζεμένα πακέτα που έφαγα στη δουλειά απείχα γενικά από το ευγενές άθλημα του blogging. Παρακολουθούσα όσο μπορούσα όμως τα τεκταινόμενα. Και επιστρέφω αυτή τη μεγάλη ημέρα για να απευθύνω τις θερμότερες ευχές μου στους νεοεκλεγέντες. Στο Βενέδικτο το 16ο το νέο Πάπα (τον οποίο βέβαια άκολουθεί η φήμη ότι παρότι πάπας είναι ολίγον μάπας) καθώς και στις νέες Μις Ελλάς και Σταρ Ελλάς (αναφέρω και τις δύο γιατί αδυνατώ να θυμηθώ ποιός από τους δύο τίτλους είναι ανώτερος). Οι κοινοί τους στόχοι για παγκόσμια ειρήνη και ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδάκια όλου του κόσμου ελπίζω ότι θα οδηγήσουν σε άριστη συνεργασία γιά την επίτευξη του κοινού σκοπού.
Τα αθλητικά τεκταινόμενα βέβαια θα μπορούσαν να επισκιάσουν τα εκλογικά αποτελέσματα στα σημερινά δελτία καθώς πήραμε (τρόπον τινά) το Champions League ενώ και ο Μακ$%&*%κος Κοζάνης παραλίγο να το γυρίσει το ματσάκι. Δεν πειράζει, next year.
Αυτά τα ολίγα για σήμερα, τα σέβη μου σε όλους.

Υ.Γ. Είναι τρελλός ο Γερμανός? Πόσο πληρώνει να σηκώσει το Βατικανό το επόμενο Euro?

Αποχαιρετισμός στον Πάπα

2005-04-07T12:37:00.000+03:00

Ρίγη συγκίνησης στα πέρατα της υφηλίου για το θάνατο του Πάπα. Λίγο πριν το ύστατο χαίρε ένα σχόλιο από την FAI (Italian Anarchist Federation) για κάποια από τα πεπραγμένα του. Εδώ (στα αγγλικά).

Εις μνήμην

2005-04-07T12:09:00.000+03:00

Η σχέση μας ξεκίνησε πριν από 7 χρόνια.

Δε θυμάμαι πια πως γνωριστήκαμε αλλά από την πρώτη στιγμή ένιωσα ότι είμαστε φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλο. Ήρθε σπίτι και ένιωσα ότι άλλαξε η ζωή μου. Ήταν άλλωστε η πρώτη μου φορά σε τέτοια σχέση. Μόνο λίγες περιστασιακές εμπειρίες σε κάποια café είχα μέχρι εκείνη τη στιγμή, μόνο και μόνο για να καλύπτω τις όχι και μεγάλες, ανάγκες μου. Θυμάμαι καθαρά ακόμα την πρώτη φορά που την άγγιξα. Την αγωνία μου, τη βεβαιότητα ότι κάτι θα κάνω λάθος, την προσπάθειά μου να θυμηθώ όλες τις συμβουλές πιο έμπειρων φίλων. Θυμάμαι την έξαψη την πρώτη φορά που την είδα αναμένη. Κι εγώ να κοιτάζω αμήχανα χωρίς να ξέρω τι να κάνω. Από τότε σπάνια χωρίσαμε. Θυμάμαι μόνο δεκαπέντε μέρες που είχε νοσηλευτεί για μικροπροβλήματα. Και τις πρώτες μου μέρες στο στρατό, μισός άνθρωπος μακριά της. Ακόμα και το υπόλοιπο φανταριλίκι μαζί της το πέρασα, σκαρφιζόμενος διάφορους τρόπους για να τη φέρνω μαζί μου στο στρατόπεδο. Και οι σειρούλες να την κοιτάζουν καχύποπτα, ίσως και με ζήλεια, αλλά δε με ένοιαζε. Μαζί και σε όλα τα ταξίδια, στα εύκολα και τα δύσκολα, τις χαρές και τις λύπες.

Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα. Ο ενθουσιασμός έδωσε τη θέση του στη συνήθεια. Αν και περνούσαμε πολύ χρόνο μαζί, οι επαφές μας ήταν πια μηχανικές. Το άγγιγμά μου (το καταλάβαινα) είχε γίνει πια ψυχρό, αυτόματο. Εδώ και αρκετό καιρό είχα αρχίσει να σκέφτομαι ότι θέλω κάτι καλύτερο. Γκρίνιαζα συνέχεια στους φίλους μου και την προσέβαλλα: «Έχει γίνει τεράστια, δυσκίνητη, μεγάλωσε, χρειάζομαι κάποια αλλαγή». Δεν ήταν πια το μωρό μου αλλά η γριούλα μου. Έπιανα τον εαυτό μου να ξενοκοιτάει συνεχώς, στη δουλειά, στα σπίτια φίλων... Δεν την εκτιμούσα για όσα μου είχε δώσει τόσα χρόνια, ούτε για όσα συνέχιζε ακόμα να μου προσφέρει.

Κατάλαβα ότι δεν ήταν καλά εδώ και κάποιους μήνες. Δεν άντεχε την πολύ δουλειά, αγκομαχούσε και διαμαρτυρόταν συνεχώς και τον τελευταίο καιρό έπεφτε συχνά. Ούτε το τηλέφωνο δεν μπορούσε καλά καλά να σηκώσει. Αδιαφόρησα, γιατί στην πραγματικότητα είμαι ένας άθλιος παρτάκιας. Χθές το πρωί την άγγιξα όπως κάθε μέρα για να την ξυπνήσω. Την άκουσα να γκρινιάζει όπως πάντα και πήγα να φτιάξω καφέ μέχρι να σηκωθεί. Όταν την ξανακοίταξα ήταν σα να κοιμόταν ακόμα. Όμορφη όπως την πρώτη ημέρα. Πανικοβλήθηκα. Την κούνησα, της μίλησα αλλά μάταια. Την πήρα στα χέρια και έτρεξα για βοήθεια. Τα λόγια του ειδικού μαχαίρι στην καρδιά μου. «Μην ελπίζεις πολλά φίλε. Θα κάνω ότι μπορώ αλλά δεν έχει και πολύ νόημα». ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΝΟΗΜΑ... Οι χλιαρές διαμαρτυρίες μου αντιμετωπίστηκαν σχεδόν ειρωνικά. «Άσε ρε φίλε. Compaq Presario 1246… 80 δολλάρια το βρήκα προχθές στο e-bay». Το μωρό μου ειναι από χθες στα χέρια αυτού του ψυχρού επαγγελματία. Ενός ανθρώπου χωρίς συναίσθημα. Ενός ανθρώπου που μετράει τα πάντα σε χρήμα (και μάλιστα σε συνάλλαγμα). Δεν ελπίζω πια τίποτα. Αντίο καλή μου.

Λίγο απ'όλα

2005-04-02T01:27:00.000+03:00

Τόλμησαν τα άθλια υποκείμενα της IAAF και ο (υψηλόβαθμος) υπαλληλάκος της ΔΟΕ να αμφισβητήσουν την αξιοπιστία του ΣΕΓΑΣ. Δεν πείστηκαν λέει για την ορθότητα της απόφασης. Γαμώτο, δεν έπεισε η αυτοκάθαρση τους φραγκολεβαντίνους.
"Το δημοψήφισμα θα μείωνε την αξία του αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτικού μας πολιτεύματος" Β. Μαγγίνας, πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής για το Ευρωσύνταγμα. Η χαμένη τιμή της Κατερίνα Μπλούμ.
Γιαουρτάκι με μούχλα; Και γιατί να αποσυρθεί ρε παιδιά;Ό,τι πρέπει για ρίψεις μου ακούγεται...
Το Delicatessen πωλείται σήμερα στα περίπτερα και μαζί δώρο 5 κιλά χαρτί για ανακύκλωση. Πολύ καλή ταινία από την πιο μαύρη, προ-Αμελί εποχή των Jeunet-Caro. Άντε με το καλό και την Πόλη.
Αυτά τα ολίγα. Καλημερίζω άπαντες. Τα σέβη μου.

Δε θα γίνω "Έλληνας" ποτέ.

2005-03-30T12:31:00.000+03:00

Δεν είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας. Απλά γιατί δεν είμαι περήφανος για τίποτα που δεν έχω πετύχει μόνος μου. Ώρες ώρες μόνο νιώθω ντροπή. Ντρέπομαι να μοιράζομαι οτιδήποτε με κάποιους υπανθρώπους σαν τους χθεσινούς, ακόμα και αν αυτό είναι καταγωγή. Ντρέπομαι για την πάρτη τους. Ντρέπομαι και για τους δημοσιογραφίσκους της δεκάρας που αναπαράγουν όλα τα ρατσιστικά και ξενοφοβικά κλισέ άμεσα ή έμμεσα, από αγνοια, κακοήθεια ή απλη ηλιθιότητα. Που πυροδοτούν το κλίμα σε κάθε ευκαιρία και στη συνέχεια χύνουν κροκοδείλια δάκρυα πάνω από τα αποκαίδια. Ντρέπομαι για τους φασιστο-πολιτικάντηδες που μετά βδελυγμίας αποποιούνται το ρατσισμό λίγο πριν απελευθερώσουν φασιστικό οχετό που θα ζήλευε κάθε φέρελπις έφηβος χρυσαυγίτης. Αλλά και για τους μικροπολιτικάντηδες που στο όνομα του πολιτικού κόστους προτιμούν να πιπιλίζουν την αγιογραφία της νεοελληνικής «ανοιχτής» κοινωνίας παρά να κοιτάξουν το πρόβλημα (όσο μικρό ή μεγάλο είναι αυτό) στα μάτια και να κάνουν οτιδήποτε για να το αντιμετωπίσουν. Ντρέπομαι για τους δικαστές και μπασκίνες που επιδεικνύουν επιλεκτικές ευαισθησίες σε εγκληματικές συμπεριφορές και ακραίες πολιτικές θέσεις. Ντρέπομαι γιατί για να εξασφαλιστεί η ομαλή διεξαγωγή ενός αγώνα της εθνικής πρέπει οι φίλαθλοι να ελέγχονται σα να θέλανε να μπούνε στην αμερικάνικη πρεσβεία και να επιστρατευτούνε 25 διμοιρίες ΜΑΤ. Ντρέπομαι και για την πάρτη μου. Γιατί δε μιλάω αρκετά. Γιατί δε φωνάζω δυνατά. Γιατί δε βγαίνω στο δρόμο όσο θα μπορούσα. Γιατί ενώ όλα αυτά συμβαίνουν δίπλα μου νιώθω σαν παρατηρητής κοινωνικών φαινομένων σε in vitro περιβάλλον. Ντρέπομαι και οργίζομαι. 2 Απριλίου η ημέρα κατά του ρατσισμού. Φαντάζομαι όμως ότι έχουμε ήδη αρχίσει τις εορταστικές εκδηλώσεις.

ΥΓ Δυό σπίτια κάτω από το δικό μου ένας τύπος έχει μπαζώσει 200 μέτρα παραλία, έχει φτιάξει ένα άθλιο διόροφο αυθαίρετο και έχει ρίξει τσιμέντο ως τη θάλασσα για να ανεβοκατεβάζει το κολοβαρκάκι του και να το παρκάρει στο σαλόνι του. Εδώ και δύο εβδομάδες έχει κοτσάρει στο ψηλότερο σημείο μια σημαία τεραστίων διαστάσεων επιδεικνύοντας αυτάρεσκα το εθνικό του φρόνημα και την αγάπη του για την πατρίδα. Φίλε, είναι κάτι που θέλω να σου πω εδώ και πολύ καιρό: Είσαι ΜΕΓΑΣ ΜΑΛΑΚΑΣ.

2005-03-25T16:22:00.000+02:00

Back in cyberspace. Πίνοντας ένα ρακί στην υγεία των Βορείων συντρόφων και της πρώτης τους συνάντησης με υλική υπόσταση (και σε επόμενες παίδες) απολαμβάνω τα τρυφερά μπουτάκια της μαθητιώσσας νεολαίας που παρέλασε εξυψώνοντας και πάλι το εθνικό μας φρόνημα (και ουχί μόνο αυτό). Ημέρα εθνικής παλιγεννεσίας σήμερα και κάποια καλόπαιδα ακονίζουν τα μαχαίρια τους για την επόμενη εβδομάδα. Μην τυχόν και οι υπανάπτυκτοι γείτονες μας τολμήσουν να αμφισβητήσουν την (και) ποδοσφαιρική μας υπεροχή. Εμπρός να προστατεύσουμε τα ιερά και όσιά μας για να μην ξαναδούμε αλβανική σημαία υψωμένη στην Ομόνοια (γιατί όπως είπε και ο Μέγας Ηγέτης Mac Voridis εμάς των Ελλήνων δεν μας αρέσει να βλέπουμε Αλβανικές σημαίες στην Ομόνοια). Πάντως σε περίπτωση που ηττηθούμε από τους Γεωργιανούς μπορούμε (αθλητική αδεία) να βγούμε για κυνήγι Αλβανών και αύριο, καθώς η Γεωργιανή μειονότητα είναι μικρή και ιδιαίτερα δυσεύρετη (εξαιρούνται εννοείται οι Ολυμπιονίκες , τους οποίους δεν δέρνουμε για λόγους αθλητικής διπλωματίας αλλά και λόγω ενστίκτου αυτοσυντήρησης).
Αρχισε μια κουβεντα για το Ευρωπαικό Σύνταγμα από το φίλτατο, καυστικό Πίθηκα καθώς και από τον πάντα εύστοχο Ιστολόγο . Από τα λίγα που ξέρω σχετικά, μετά από ένα ξεφύλλισμα του Συντάγματος (thanks CM για το link) και μιά συζήτηση (over a few beers) με γνωστή μου δικηγόρο που έφαγε τους τελευταίους μήνες μελετώντας το και σε αντιπαραβολή με το Ελληνικό Σύνταγμα φαίνεται αρκετά προβληματικό σε διάφορα ζητήματα. Μ΄αρέσει ιδιαίτερα η αρχή του ("εκφράζοντας τη βούληση των πολιτών ... της Ευρωπαικής Ένωσης"). Ενδιαφέρουσα είναι και η εξαίρεση της εφαρμογής του στις κυριαρχικές βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο (προφανώς εκεί είναι διαφορετική η βούληση των πολιτών) καθώς και η σαφής αναφορά στο οικονομικό σύστημα της ΕΕ ("στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς"). Φυσικά όλα τα κοινωνικά δικαιώματα που θεωρητικά διασφαλίζονται στους πολίτες υπό την αιγίδα του κράτους στο Ελληνικό Σύνταγμα (υγεία, παιδεία, εργασία) μετατρέπονται σε ατομικά δικαιώματα (όλοι έχουν δικαίωμα σε πρόσβαση στους φορείς υγείας... Χαίρω πολύ μεγάλε Ζισκάρ), αφαιρώντας έτσι οποιαδήποτε ευθύνη των κρατικών ή ευρωπαικών φορέων.
Δεν έχω καταφέρει (ακόμα?) να εντοπίσω το εδάφιο που συχνα επαναλαμβάνει το ΚΚΕ περί αντισυνταγματικότητας των φορέων ή κομμάτων που αντιμάχονται την πορεία της Ευρωπαικής ολοκλήρωσης (βλέπω Αλέκα και Λιάνα στα βουνά) . Αυτά για αρχή. Ελπίζω να βρω χρόνο να το διαβάσω πιο προσεκτικά (αν και για ποιο λόγο? Λες και μας ρωτάει κανείς). Πάντως, μάλλον η 29η Μαίου και το δημοψήφισμα στη Γαλλία θα κρίνει την πορεία του (Ευρωσυμφώνου μάλλον παρά) Ευρωσυντάγματος. Χυλόπιτα στην πατρίδα του μπαμπά του (του Ζισκάρ) ίσως να λέει κάτι. Allons enfants λοιπόν. Σχετικές αντιρρήσεις πάντως εν συνόψει απο τον Συνασπιμό εδώ(thanx Talos).
Έχει ωραία μέρα πάω για καφέ. Τα σέβη μου σε όλους.

Ωραία εβδομάδα. Και σε ανώτερα.

2005-03-20T22:45:00.000+02:00

Πάμε για νέα εβδομάδα με το καλό. Μια χαρά ήταν και η προηγούμενη.
Αθώοι λέει Κεντέρης Θάνου. Ένοχος ο Chris. Γαμάτο. Ένοχος για ένα αδίκημα που δε διέπραξε κανείς. Καταφέραμε άλλο ένα χτύπημα στην παγκόσμια συνωμοσία που εξυφαίνεται εις βάρος των Ελλήνων ημίθεων. Δικαίωση του αλαλάζοντος (κατά τη διάρκεια της μεγάλης-γιορτής-να-τη-χαίρεστε) πλήθους του ΟΑΚΑ.
Είναι πλέον επίσημο: αν έχεις σκοπό να ψηφίσεις λευκό και δε θέλεις να νιώθεις μαλάκας που τραβήχτηκες μέχρι το εκλογικό κέντρο τσάμπα, φρόντισε να μεταφέρεις τα εκλογικά σου δικαιώματα στην Πέλλα.
Ο Άρειος Πάγος έκρινε παράνομες τις έξτρα χρεώσεις των τραπεζών σε περίπτωση αποπληρωμής δανείου προ του αναμενομένου. Τέλεια, το μόνο που μένει τώρα είναι να βρώ τα φράγκα.
Νέο νομοσχέδιο για τους μετανάστες. Ολόφρεσκο, με τα πλαστικά του. Αν σας θυμίζει τα παλαιότερα απατάσθε. Μεταξύ άλλων ιδιαίτερα ενδιαφέροντων αναφέρει και για μια 5 μελή Νομαρχιακή Επιτροπή Μετανάστευσης. Σκοπός της να κρίνει το "ήθος" και την "προσωπικότητα" μεταναστών που μένουν νόμιμα για πάνω από 5 χρόνια στη χώρα προκειμένου να ενταχθούν σε ευνοϊκό καθεστώς αυτόματης ανανέωσης των αδειών παραμονής. Οι θέσεις για την επιτροπή θα καλυφθούν αξιοκρατικά με εξετάσεις ήθους και προσωπικότητας που θα διενεργηθούν από τον ΑΣΕΠ. Αιτήσεις στις κατά τόπυς νομαρχίες.
Χαζεύω στο δίκτυο και παράλληλα χαζεύω (κυριολεκτικα) με τις ειδήσεις του MEGAλου καναλιού. Δέκα λεπτά με τη βία πολιτικό-κοινωνικό-αστυνομικό ρεπορτάζ και συνέχεια με αποκαλυπτικά και αποκλειστικά θέματα όπως ¨: Ζηλεύει το πρωτότοκο αδελφάκι το νεότερο μέλος της οικογένειας και γιατί? Καλοκαίρι μέσα στο Μάρτη. Δείτε το πρώτο κολο-ρεπορτάζ της σαιζόν. Αισθητικές επεμβάσεις. Σηκώστε τα βυζιά σας, μικρύνετε τους κόλους σας, ισιώστε τη μύτη σας, μαζέψτε τις πατσές σας. Διορθώστε τα λάθη της φύσης εύκολα, ακίνδυνα και φτηνά. Βαφές μαλλιών. Πόσο επικίνδυνες είναι? Και μετά περνάμε στις εξωτερικές ειδήσεις: σεισμός στην Ιαπωνία και τέλος. Αθλητικά. Ευτυχώς, μάλλον δεν έγινε τίποτα σημαντικό σήμερα στον κόσμο. Καιρό είχα να δώ ειδήσεις. Ξεσυνήθισα.
Εν κατακλείδι, άντε και γαμηθείτε παλιομαλάκες. Καλή βδομάδα (καλάμια) και τα σέβη μου.

Βαρέθηκα.

2005-03-17T21:07:00.000+02:00

17 Μαρτίου του 1988. Ο Νικόλας βαρέθηκε και μας εγκατέλειψε.

"Βαρέθηκα τη μίζερη μου φύση
κανένας πια δεν λέει να ξεκουνήσει
κανένας πια δεν λέει να ξεκουνήσει,
αναμφιβόλως, δεν με χωράει ο τόπος ρε παιδιά

Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια
τα δάκρυα να κάνω μπιχλιμπίδια
τα λόγια μοναχά μας απομείναν κι οι θεωρίες
στην πράξη μας χαλάνε οι θεσμοί

Βαρέθηκα να λέω πως θ' αλλάξει
το σύστημα μας έχει επιτάξει
απόκληρα απομείναμε πουλάκια κυνηγημένα
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά

Απόκληρα απομείναμε πουλάκια
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά

Βαρέθηκα κι αυτό το μονοπάτι
ακόμα και σαν βρω κάνα κομμάτι
πως είναι δυνατό να μαστουριάζεις, εξήγησέ μου
άμα σου περιφράξαν την καρδιά

Για πες μου πως μπορείς και μαστουριάζεις
άμα σου περιφράξαν την καρδιά

Συνέχεια μου έρχεσαι από πίσω
δεν έχω πια το σάλιο να σε φτύσω
πως γίνεται στον ένα παλαβιάρη, εξήγησέ μου
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν

Πώς γίνεται στον κάθε παλαβιάρη
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν."

Νικόλας Άσιμος (20.08.1949-17.03.1988)

Υγεία επιλεκτικά Δημόσιο αγαθό.

2005-03-11T18:49:00.000+02:00

Toν Ιούλιο του 2000 (και με πρόσχημα την ύπαρξη παράνομου δικτύου μέσα στο ΕΣΥ που «εισάγει» αλλοδαπούς στη χώρα μας για την παροχή δωρεάν νοσηλείας με έξοδα του ελληνικού κράτους) ο τότε Υπ.Υγείας Αλ Παπαδόπουλος εξέδωσε μια εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία απαγορευόταν στα Δημόσια Νοσοκομεία και τους γιατρους να παρέχουν ιατρική περίθαλψη (με εξαίρεση την περίθαλψη για επείγοντα περιστατικά) σε «μη νόμιμους» μετανάστες. Σύμφωνα με την εγκύκλιο, οι γιατροί στα κρατικά νοσοκομεία έπρεπε να αρνούνται κάθε υγειονομική μέριμνα εκτός εκτάκτων περιστατικών και να αναφέρουν το γεγονός στην αστυνομία όταν κάποιος «παράνομος» ζητούσε οποιουδήποτε είδους ιατρική φροντίδα. Το προφανέστατα σκληρό και ρατσιστικό αυτο μέτρο (η διάκριση στο δικαίωμα στην Υγεία με βάση τη νομιμότητα ακροβατεί στα όρια της συνταγματικής νομιμότητας), οι κίνδυνοι που αυτό εγκυμονεί για τη Δημόσια Υγεία καθώς και η πρωτόγνωρη προσπάθεια αναγόρευσης των γιατρών σε αστυνομικά όργανα και ελεγκτές της νόμιμης ή μη παρουσίας των αλλοδαπών στη χώρα μας προκάλεσε την αντίδραση ανθρωπιστικών οργανώσεων, δημοσιογράφων, κομμάτων αλλά και των ίδιων των λειτουργών της Δημόσιας Υγείας. Έτσι, ευτυχώς, το μέτρο δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην πράξη.

Δυστυχώς, ο νέος Υπουργός Υγείας, παρά το αντίθετο των δεσμεύσεών του προ ολίγων μηνών, μελετά τη επανεφαρμογή της Εγκυκλίου, απλά αφαιρώντας το κομμάτι -του θεσμοθετημένου χαφιεδισμού- που υποχρέωνε γιατρους να καταδίδουν «λαθρομετανάστες» στις αρχές. Τι να πω; Φαντάζομαι ότι εντάσσεται στα πλαίσια αναγνώρισης από την παρούσα κυβέρνηση των καλώς πεπραγμένων της προηγούμενης. Και εις ανώτερα... Καλό Σ/Κ.

2005-03-10T09:59:00.000+02:00

Δεν μπορώ να καταλάβω κάτι τέτοιες ομόφωνες αποφάσεις... Καταλαβαίνω γιατί ψηφίζονται. Γιατί ψηφίζονται ομόφωνα δεν μπορώ να καταλάβω. Δεν υπάρχει ένας, όχι φυσικά να επιδείξει πολιτική αξιοπρέπεια ή ήθος, άλλα τουλάχιστον να το παίξει τσάμπα μάγκας και να το καταψηφίσει αφού ούτως ή άλλως θα υπερψηφιστεί? Δυστυχώς ο συνδρομητής που καλέσατε έχει το τηλέφωνό του κλειστό. Δοκιμάστε αργότερα, πάλι κλειστό θα το έχει.
Κατά τα άλλα, κάποιοι γραφικοί συνεχίζουν να ασχολούνται με δευτερεύοντα ζητήματα. Δίκη του ΕΛΑ λέει... Αφήστε τη δικαιοσύνη να κάνει τη "δουλειά" της ρε παιδιά, όπως έχει ήδη δείξει ότι ξέρει. Τσάμπα την κάνουμε την κάθαρση?
Είπα για δικαιοσύνη και θυμήθηκα ένα άρθρο του Ρεπόρτερ από το τελευταίο τεύχος του Αντί. Που αναρωτιέται για ξεχασμένες υποθέσεις όπως του Κτηματολογίου, του Χρηματιστηρίου και κυρίως της υπόθεσης Κόκκαλη-Στάζι(η οποία εκκρεμοδικεί από το Φεβρουάριο του 2002). Άμα έχεις γερές ομπρέλες ας Στάζι όσο θέλει...
Κατά τα άλλα, αγρύπνια έκανε χθές η εκκλησία. Αν μου επιτρέπει η Μακαριότητά του θα πρότεινα να δοκιμάσει και το ξεμάτιασμα. Ματιασμένοι είσαστε Παναγιώτατε, ματιασμένοι... Ίσως και λίγο άρρωστοι.
Τα σέβη, μου.

Experts talking.

2005-03-10T09:34:00.000+02:00

Προσέγγιση Ελβετίας-Πολωνίας

2005-03-10T09:17:00.000+02:00

σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του CNN.

Αγαπημένο CNN

2005-03-10T09:15:00.000+02:00

Έντονη γεωγραφική κινητικότητα παρατηρείται τα τελευταία 24ωρα στο χώρο της Κεντρικής Ευρώπης. Άντε μετά να βρεις που βομβαρδίζεις.

Σαββατιάτικο (ημι-)στράβωμα

2005-03-05T11:30:00.000+02:00

Ξύπνησα στραβά (και σήμερα). Ξυπνητήρι Σαββατιάτικα στις 8 το πρωί... Άμεση επανεξέταση του απαιτούμενου χρόνου προετοιμασίας και μετάθεση του προγράμματος κατά μισή ώρα. Αποτέλεσμα? Όταν εγκαταλείπω επιτέλους το πάπλωμα (την πρώτη μου αγάπη και παντοτινή) πανικός. Στο αμάξι χωρίς καφέ και προσπαθώντας να στρίψω το πρωινό μου τσιγάρο στο φανάρι. Σοβαρός κίνδυνος για στράβωμα όλης της μέρας. Βρέχει καταρακτωδώς. Στο ραδιόφωνο ακούω το Γιωργάκη να λέει στην Πασοκομάζωξη ότι θα φτιάξουνε λεει το κόμμα της ομορφιάς (ή κάτι τέτοιο, ήταν πολύ πρωί όταν το άκουσα). Ουπς... Ο Μάνος αυτοχαρακτηρίζεται πολιτικός μετανάστης (τι κάνει η αστυνομία? Γεμίσαμε μετανάστες). Κάποιος Λάφκας χρωστάει φράγκα αλλά δεν θέλει λέει να τα δώσει. Θα του μιλήσει όμως ο Κωστάκης (μάλλον γνωρίζονται από το στρατό) και μάλλον θα τον ψήσει να δώσει κατιτίς. Ο Ριβάλντος λέει τραυματίστηκε και δεν θα παίξει με τον μΠΑΟΚ, ενώ πιθανόν να μην είναι έτοιμος ούτε για το καρναβάλι του Μοσχάτου. Αλλαγή σταθμού. Μουσική γρήγορα μπας και σώσουμε τη μέρα. Madness, ταιριαστό. Κάτι γίνεται...
Φτάνω αρκετά αργότερα από το αναμενόμενο. Καφές και τυρόπιτα. Τσεκάρω mail. Βρίσκω ένα από το Μήτσο, καιρό είχε να στείλει. Φωτογραφίες με μαργαριτάρια από το αγαπημένο CNN. Μια-δύο πολύ καλές. Αν μάθω ποτέ πως να κάνω post φωτογραφίες μπορεί να τις ανεβάσω. Τελικά μπορεί και να σωθεί η μέρα. Καλο Σ/Κ.

Πριν από 50 χρόνια. Αλλά σαν σήμερα.

2005-03-02T15:07:00.000+02:00

"Πλήθος Σαδδουκαίων
Ρωμαίων υπαλλήλων
μάντεις και αστρονόμοι
(κάποιος Βαλβίλος εξ Εφέσσου)
περιστοιχίζουν τον Αυτοκράτορα.

Κραυγές απ' τον προνάρθηκα του Ναού.

Απ' τη φατρία των Εβιονιτών κραυγές:

Ο ψευδο-Μάρκελος να παριστάνει το Χριστό.
Διδάσκετε την επανάστασιν Κατά του πρίγκιπος
Οι Χριστιανοί νάχουνε δούλους Χριστιανούς.

Η αριστοκρατία του Ναού να εκλείψει.

Εγώ απέναντί σας ένας μάρτυρας
η θέλησή μου που καταπατήθηκε
τόσους αιώνες.

Τους ύπατοuς εγώ ανάδειξα στις συνελεύσεις
κι αυτοί κληρονομήσανε τα δικαιώματα
φορέσαν πορφυρούν ατίθασον ένδυμα
σανδάλια μεταξωτά η πανοπλία-
εξακοντίζουν τα βέλη τους εναντίον μου
η θέλησή μου που καταπατήθηκε
τόσους αιώνες.

Τους άλλους απ την πέτρα και το τείχος μου
καθώς νερό πηγής τους είχα φέρει
η θρησκεία τους μυστηριώδης δεισιδαιμονία
τ' άλογά τους απ' τον κάμπο μου.

δε μου επέτρεψαν να δω τον Αυτοκράτορα
τους ύπατους δεν άφηναν να πλησιάσω
σε μυστικά συμπόσια και ένδοξα

τη θέλησή μου την καταπατήσανε
τόσους αιώνες.

Τώρα κι εγώ υποψιάζομαι

όλο το πλήθος των αυλοκολάκων
όλους τους ταπεινούς γραμματικούς
τους βραβευμένους με χρυσά παράσημα
λεγεωνάριους και στρατηλάτες
υποψιάζομαι τις αυλητρίδες τη γιορτή
όλους τους λόγους και προπόσεις
αυτούς που παριστάνουνε τους εθνικούς
τον πορφυρούν χιτώνα του πρίγκιπος
τους συμβουλάτορες και τους αιρετικούς
υποψιάζομαι συνωμοσία

νύκτα θα ρεύσει πολύ αίμα

νύχτα θα εγκαταστήσουν τη βασιλεία τους
νέοι πρίγκιπες με νέους στεφάνους

οι πονηροί ρωμαίοι uπάλληλοι του

*του αυτοκράτορος

τοιμάζουνε κρυφά να παραδώσουν
να παραδώσουν τα κλειδιά και την
υπόκλισή τους.

Εγώ πάλι μέσα στο πλήθος διακλαδίζομαι

η θέλησή μου διακλαδίζεται μέσα στο πλήθος
μαζεύω τους σκόρπιους σπόρους μου

για την καινούρια μακρινή μου ανάσταση
μαζεύω."

Κατά σαδδουκαίων
Μιχάλης Κατσαρός (1921-1998).