Friday, September 09, 2005

Επιστροφή στο Blogger's End

Tο mail box γεμάτο από αγωνιώδη αλλά και εξοργισμένα mail χιλιάδων θαυμαστών. Ορδές τουριστών στην Κρήτη προς αναζήτησή μου. Κείμενα του Τσαγκαρουσιάνου με το τρυφερά οργισμένο ύφος του για την απρόσμενη εξαφάνισή μου (κόπηκαν από τα, παροικούντα στη Μίνωος, τσιράκια των γνωστών-αγνώστων συμφερόντων). Η αγωνία σας λαμβάνει τέλος με το παρόν ποστ. Ναι λοιπόν, ο αγγελόμορφος ντεντέκτιβ με το σατανικό μυαλό είναι ζωντανός. Ο ακάματος γραφιάς της μπλογκόσφαιρας ξαναγράφει (τρόπος του λέγειν). Οι φήμες περί θανάτου από ναρκωτικά ή απαγωγής από μουτζαχεντίν, ακροδεξιούς, αναγεννημένους χριστιανούς του Χριστόδουλου με διασυνδέσεις στη Μοσάντ είναι παντελώς ανυπόστατες (και έχω ήδη κινηθει δικαστικά).

Εν τάχει μάι νιουζ σινς γουί λαστ μετ:

Έκανα καμμιά δεκαριά μέρες διακοπές σε παραλίες της Νότιας Κρήτης, όπου εξοργίστηκα (και πάλι) με την παντελή έλλειψη προόδου, ανάπτυξης, ξενοδοχειακων μονάδων και οργανωμένων πλάσ (ούτε μια ομπρέλα, μας έφαγε το λιοπύρι, που είναι το κράτος;). Θα συνεχίσω να -τις επισκέπτομαι και να- εξοργίζομαι, μέχρι ο τίμιος αγώνας μου για περισσότερο τσιμέντο και άσφαλτο δικαιωθεί.

Γράφτηκα στους Bloggers Anonymous (συναντήσεις δις-εβδομαδιαίως). Ο (αγιος) θεράπων μου συνέστησε να διαγράψω όλα τα blogs από τα bookmarks του Mozilla και να αποφεύγω οποιαδήποτε συναναστροφή τόσο με το δικό μου όσο και με λοιπά blogs. Είμαι πολύ καλύτερα, μερσί δια το ενδιαφέρον (έκανα μια παρασπονδία, βολτάροντας κατά σύμπτωση τη μέρα άφιξης του vj jr, τις ευχές μου εκ νεου. Παρακαλώ ας μείνει μεταξύ μας).

Πατήθηκα στη δουλειά. Σε 10 ημέρες την κάνω άπο Κρήτη και έπρεπε να ολοκληρώσω ό,τι είχα αφήσει μισό εδώ και 2,5 χρόνια. Νομίζω ότι τα καταφερα αν και στην πορεία διεπίστωσα ότι είχα αφήσει πολλά μισά. (στόχος για το νέο ακαδημαικό έτος: Να μην αφήνω δουλειές στη μέση. Κατά προτίμηση να μην τις αρχίζω καθόλου)

Έκανα μια ημιμετακόμιση στέλνοντας καμμιά 15αριά κουτες με βιβλία, άρθρα, σημειώσεις στην Αθήνα. Η άλλη μισή λίαν συντόμως.

Παρακολούθησα 2 (ολογράφως: δύο) ποδοσφαιρικούς θριάμβους. Του -εν αναμονή- κατόχου του Τσάμπιον Λινκ απέναντι στον –προ-αιώνιο εχθρό και της επίσημης αγαπημένης απέναντι στο πάντα επικίνδυνο (ώς χώρα, όχι ως ομάδα) Καζακστάν (επιτέλους αυτή είναι η επίσημη αγαπημένη, όχι το γερμανοτραφες τραβεστί που είδαμε στις Πορτογαλίες).

Γνώρισα πολλους ενδιαφέροντες ανθρώπους. Γέμισα και πάλι τον τηλεφωνικό κατάλογο του κινητού και αναγκάστηκα να σβήσω αρκετές από τις γνωριμίες του περσινού καλοκαιριού (που με τη σειρά τους είχαν αντικαταστήσει γνωριμίες του προπέρσινου κοκ). Επ’ευκαιρία τα σέβη μου σε όλους. Θα τα πούμε σύντομα ελπίζω.

Οργάνωσα ως την τελευταία λεπτομέρεια ένα υπεργαμάτο ταξίδι, ως επιβράβευση για την επιστροφή μου στην Αθήνα. Το σχέδιο αυτή τη στιγμή βρίσκεται με μηχανική υποστήριξη στη ΜΕΘ, σε ιδιαιτέρως κρίσιμη κατάσταση (προς μεγάλη μου απαγοήτευση).

Εν γένει λίγες αλλά καλές διακοπές, λίγο σεχ (ίσα για τη γεύση), πολύ αλκοόλ, πολύ δουλειά. Τώρα που ξαναρίχνω μια ματιά μετά από καιρό στη μπλογκοσυνοικία είναι σα να μην πέρασε μια μέρα. Κάποιες νέες παρουσίες, σταθερές αξίες συνεχίζουν ή αυξάνονται και πληθύνονται ή την κάνουν στα ξέν(ι)α. Τσαμπουκάδες και μαλλιοτραβήγματα ως είθισται. Κάποιοι μου λείψατε και σας στέλνω τους αγωνιστικους μου χαιρετισμους. Άλλοι πάλι όχι και δε σας στέλνω τίποτις απολύτως. Η πρόβλεψή μου είναι ότι το παρόν μπλόγκ θα συνεχίσει να φυτοζωεί για κάποιες ημέρες ή βδομάδες. Έχω μαζώματα, αποχαιρετιστήρια πάρτυ (αν είναι κανείς το επόμενο ΣΚ στην Κρήτη είναι ευπρόσδεκτος), δακρύβρεχτους αποχαιρετισμούς και άλλα σημαντικά και συγκινητικά Παρόλα αυτά, τώρα που ολοκλήρωσα (ευδοκίμως είπε ο θεράπων, δεν ξέρω τι είναι αυτό) το πρόγραμμα απεξάρτησης και επανένταξης, υπόσχομαι τακτικότερη εμφάνιση τουλάχιστον ως commentante. Και εάν σας ακούγεται ως απειλή, αυτό ακριβώς είναι. Οι σκέψεις για μπλογκοευθανασία που θα χάριζαν έναν αξιοπρεπή θάνατο στο παρόν μπουρδο(μπ)λόγιο απορρίφθησαν. Δεν έζησε αξιοπρεπώς, για ποιο λόγο να πεθάνει έτσι;

Α, και πριν κλείσω. ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ, Ο (δυς)ΛΕΚΤΙΚΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ (στην Αθήνα).

Τα σέβη μου.

Friday, July 29, 2005

Τοπικά νέα-O αγώνας κατά των ναρκωτικών συνεχίζεται

Νέο χτύπημα κατάφεραν οι διωκτικές αρχές της Κρήτης στα κυκλώματα διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Μετά τις πολύ επιτυχημένες επεμβάσεις τους σε ερημικές παραλίες για τη σύλληψη χρηστών κάνναβης, η Ελληνική Αστυνομία ανακαλύπτει ένα νέο, λαμπρό πεδίο δράσης.

Σουρεαλισμός.

Thursday, July 28, 2005

Την κάνουν οι πάλιουρες.

Tώρα που σκάσανε οι νέοι, με άλλα κόλπα , άλλο ύφος (;) και άλλες αναζητήσεις, οι παλιοσειρές μοιάζουν σιγά-σιγά να τα μαζεύουν. Στο Μέξικο προ 2 εβδομάδων, στην Ιρλανδία σήμερα, τα όπλα παρα πόδα (ή στο χρονοντούλαπο της ιστορίας) και στροφή προς την κυρίως πολιτική σκηνή.
Η κουκούλα φοριέται με χοντρό ή λεπτό κόμπο στη γραβάτα
;

Thursday, July 21, 2005

Το τέλος ενός επικίνδυνου εθίμου.

Υπογράφεται σήμερα η διακήρυξη για την οπλοφορία και οπλοχρησία στα Ανώγεια.


Το τέλος αυτού του επικίνδυνου εθίμου θα εορταστεί πατροπαράδοτα με πολύ φαί, κόκκινο κρασί, ρακές και –φυσικά- μπαλωθιές.

Ρομαντική πανσέληνος με τα λόγια του Θωμά.

Posted by Picasa

I'll shoot the moon
Right out of the sky
For you baby
I'll be the pennies
On your eyes
For you baby

I want to take you
Out to the fair
Here's a red rose
Ribbon for your hair

I'll shoot the moon
Right out of the sky
For you baby
I'll shoot the moon
For you

A vulture circles
Over your head
For you baby
I'll be the flowers
After you're dead
For you baby

I want to build
A nest in your hair
I want to kiss you
And never be there

I'll shoot the moon
Right out of the sky
For you baby
I'll shoot the moon
For you




Στον (επιρρεπή στη ρομαντζάδα) σύντεκνο.

Thursday, July 14, 2005

Τούμπα τσι καρέκλες

πάνω στο τραπέζι, ταμπέλα κλειστόν στην πόρτα. Πάω στη Σίφνο να παντρέψουμε το Μαράκι (καλά να πάθεις) και να λιάσουμε τα αλαβάστρινα κορμιά μας (καλά να περάσουμε). Κατά τα άλλα, αν στο μεσοδιάστημα γραφτεί το 1ο Σύνταγμα της Ελληνικής μπλογκόσφαιρας ενημερώστε με. Α, εμένα μου αρέσει η τάξις και η νομιμοφροσύνη.

Τα σέβη μου και καλά μυαλά.

Wednesday, July 13, 2005

Τα (α)χρηστά μας ήθη.

Περιστατικα σαν αυτό και αυτό σπάνια φτάνουν ακόμα και στον τοπικό τύπο, σπανιότερα δε απασχολούν τα πάνελ των δελτίων ειδήσεων. Κανένας ξεβράκωτος Εγγλέζος γίνεται όμως άνετα πρώτο θέμα και για καμμιά βδομάδα, για τους ανησυχούντες για τα χρηστά μας ήθη.